Emocje, stres, uraz, przeciążenie wpływają na tkankę.
Każda dysfunkcja na poziomie tkanek ciała, wpływa na układ cranio-sacralny. I odwrotnie, wpływając
podczas terapii na układ cranio-sacralny, wpływamy na procesy regeneracyjne całego człowieka.
Według mojego osobistego doświadczenia zawodowego, jest to bardzo skuteczna metoda terapeutyczna. I
bardzo przyjemna :)
W naszym organizmie oprócz znanych nam dwóch rytmów - bicia serca (tętno) oraz rytmu oddechowego, mamy
również trzeci rytm, który wyznacza tętnienie płynu mózgowo-rdzeniowego. Każdy człowiek ma rytm
craniosacralny. Tworzy go wzrastająca i obniżająca się intensywność produkcji oraz resorbcji płynu
mózgowo-rdzeniowego, w regularnym tempie w obrębie i wokół ośrodkowego układu nerwowego. Wyszkolony
terapeuta wyczuwa ten rytm palpacyjnie (6-12 cykli na minutę) i może go wyczuć na całym ciele.
Obserwacja tego rytmu daje informacje diagnostyczne, konieczne do terapii.
Na skutek traumatycznego bodźca, który może mieć charakter mechaniczny lub emocjonalny, w ciele
człowieka pojawia się energia urazowa. Terapeuta uruchamia proces, którego celem jest uwolnienie tej
energii i powrót organizmu do stanu równowagi.
Pod wpływem delikatnej pracy dłońmi terapeuty, w ciele pacjenta powraca naturalny, fizjologiczny
przepływ.
TCK jest metodą terapeutyczną samą w sobie ale doskonale spełnia zadanie również jako metoda wspierająca
leczenie klasycznymi metodami medycznymi. Doskonale wzmacnia procesy leczenia i regeneracji,
rehabilitacji i rekonwalescencji, prawie we wszystkich schorzeniach i chorobach. Może uzupełniać
leczenie i wzmacniać jego efekty. Może być również stosowana jako terapia samodzielna, dla poprawy
wybranych funkcji organizmu i odczuć w ciele.
W naszym ciele nieustannie zachodzą procesy przebudowy
i
odbudowy tkanek, narządów, układów. TCK zawsze działa wspierająco i wzmacniająco na organizm, wzmacnia
jego układ odpornościowy, aktywuje procesy naprawcze i regeneracyjne.
Podczas TCK kluczowa jest minimalna ingerencja ze strony terapeuty. Pracę wykonuje system pacjenta.
Terapeuta obserwując i towarzysząc pacjentowi, ma za zadanie „ułatwiać” przejście przez proces. Nie
wymusza, ani nie przyśpiesza zmian. Stosuje różne, delikatne techniki wzmacniając w ten sposób zasoby
własne organizmu.
Ma to na celu, w zależności od dysfunkcji:
uwolnienie części kostnych w zablokowanych stawach,
uwolnienie nadmiernych napięć tkanek miękkich,
uwolnienie napięć przepon (cztery w koncepcji TCK),
uwolnienie kompresji w obszarze kręgosłupa,
uwolnienie restrykcji worka oponowego w obrębie kanału kręgowego,
uwolnienie struktur nerwowych (korzeni nerwów rdzeniowych i mankietów oponowych podczas ślizgania workiem oponowym).
U dzieci terapia może być pomocna w leczneniu m.in.:
- tików nerwowych,
- problemów z uczeniem się,
- zaburzeń snu i koncentracji,
- autyzmu,
- zespołu Aspergera i Mózgowego Porażenia Dziecięcego,
- zaburzeń integracji sensorycznej i emocjonalnej,
- dysleksji, wady wymowy, zgrzytanie zębami,
- problemów z motoryką oczu (zez),
- stresu, zmęczenia,
- konsekwencji narodzin przez cesarskie cięcie i wcześniactwa,
- urazów okołoporodowych,
- nadpobudliwości.
Dla kobiet, TCK jest wskazana w przypadku:
- trudności w zajściu w ciążę,
- depresji poporodowej,
- problemów z cyklem menstruacyjnym, bolesnych miesiączek.
Wskazaniem do terapii są również:
- migreny, bóle i zawroty głowy, szumy uszne,
- stany lękowe i depresyjne, stany nerwicowo-lękowe,
- dysfunkcje neurologiczne (mrowienia i cierpnięcia kończyn, omdlenia, padaczka i stany padaczkowe),
- stan po zapaleniu opon mózgowych,
- przewlekły stres, stan chronicznego przemęczenia,
- stany nadmiernego pobudzenia,
- traumy różnego pochodzenia,
- dysfunkcje w obrębie czaszki: zatoki, wzrok, słuch, zgrzytanie zębami,
- schorzenia układu kostno-mięśniowego: zespoły bólowe kręgosłupa, przeciążeniowe i pourazowe, bóle
stawów i kończyn, wzmożone napięcie mięśni,
- urazy powypadkowe,
- zaburzenia endokrynologiczne,
- problemy z oddychaniem,
- zaburzenia układu pokarmowego (zespół jelita drażliwego, wzdęcia i zaparcia, biegunki, zaburzenia
trawienia, bóle brzucha),
- zastoje, niewydolność żylna, nadciśnienie tętnicze,
- dolegliwości bólowe niewiadomego pochodzenia.